Lang geleden, maar nu toch effe een snel wat nieuws van ons. We werken momenteel heel hard aan de inrichting van onze nieuwe studio, vandaar de weinige berichtjes die we kunnen posten. Soms hektische toestanden, maar plezant en daar is het ons om te doen! Bij zo'n inrichting komt toch heel wat kijken en niet alle leveranciers en bedrijven kunnen in onze euforie opgaan en onmiddellijk doen wat we van hen verlangen. Te begrijpen natuurlijk want wij vragen soms het onmogelijke! Maar, als alles verloopt zoals momenteel voorzien zullen we toch ergens begin augustus van start kunnen gaan met het echte fotograferen. Als jullie bij de gelukkigen zijn om samen met ons van de opening te kunnen genieten staat jullie dan ook heel wat te verwachten. Vooraf reeds een kijkje achter de schermen? Neen, sorry nog effe geduld!
Anders is de verrassing er niet meer natuurlijk!

Sinds we terug thuis zijn is de tijd voorbij gevlogen. We genieten van alle voorbereidingen voor onze nieuwe studio. Wat is er veel te organiseren zeg! Wij, maar ook onze klanten staan te trappelen. We kunnen haast niet wachten om de eerste opnames te kunnen maken. De vloeren in de studio zijn nog niet klaar maar de eerste afspraken staan reeds in de agenda. Waaww!! Doe zo verder jongens!

Onze Tarifa treurt nog steeds om zijn maatje Apollo en vraagt dan ook heel, veel aandacht. Spelen, eten, slapen en groeien aan een razend tempo. Zo tof om zien. Buiten trekt alles, maar dan ook alles zijn aandacht. Alles wat beweegt is te onderzoeken. Stappende voeten zijn uitdagend en te exploreren. Schoenen, veters, blote benen met rok of benen met lange broek! Alles wat daarboven zit bezorgt hem een streling over zijn bolleke, en daar is ie op uit. Uiterste inspanningen om de aandacht te trekken. Springen als een volwassen kangoeroe of met vier pootje de lucht in, alles wat helpt! Maar, soms ontvangt ie ook gewoon, koele minachting! Mensen naderen, kijken afwijzend recht voor zich en stappen door, niet wetend dat ze gevolgd worden door twee treurige oogjes. Beteuterd! Hij zit toch netjes rechtop! Probeert zich te gedragen zoals het hoort voor een puppy dog! Vraagt alleen een beetje aandacht! Maar neen, de voeten stappen verder. Bah, hoe kan je...
De voeten die stoppen en een aardig woordje zeggen worden echter dubbel en dik beloont! Totale extase krijgen ze der voor in de plaats! Mooi om zien!

Samen met enkele vrienden en collega's van de beroepsvereniging bezochten we de eindejaars werken van de Antwerpse fotoscholen. Tijdens de proclamtie en receptie van de tentoonstellingen merkten we dat er weer een hele reeks goede fotografen een degelijke opleiding hebben genoten. De werken toonden een hoge technische kwaliteit en straalden van creativiteit.

De afgelopen dagen verliepen hier nogal hektisch. Ze herinneren aan de afgelopen jaren, dus even wat gas terug nemen! We zijn volop aan het werk met de voorbereidingen voor de inrichting van de fotostudio. Hmm, er komt nog heel wat bij kijken. Vloeren en verwarming dienen nog geinstalleerd, bureel inrichting en nog zoveel meer. Maar we zitten te springen om er vanaf 1 juli echt aan te kunnen beginnen. Onze Tarifa groeit als kool en de apekuren swingen soms de pan uit. Zalig om hem met Apollo, als surrogaat papa, te zien opgroeien en spelen. Vandaag komen Eddy en Myriam Apollo terug ophalen. Tarifa en wijzelf zullen hem enorm missen!

Donderdag 19 juni 2008

De laatste dagen niet echt veel aan de foto's van de reis kunnen doen. Zoals juliie hebben kunnen merken op de site hebben we ondertussen onze nieuwe locatie gemeld. Er is nogal wat tijd gekropen in het administratieve gedeelte van de verdere organisatie, maar het schiet lekker op nu. Vanaf 1 juli hebben we toegang tot het pand en dan kan het echte werk pas echt beginnen. Aan onze batterijen zal het helemaal niet liggen, ze zijn 100% opgeladen en we zullen het tof vinden om der terug te kunnen invliegen.
Jongens, jongens ... krijg hier net een telefoontje van een goede vriend met verschrikkelijke nieuws! Ben der kapot van! Kan er hier nu niet meer over schrijven maar...sh*t! Verdomme, wat kan er veel gebeuren op twee maanden tijd! En wij maar plezier maken, leuk doen ... Het leven is soms gewoon sh*t!

Zaterdag 14 juni 2008

Hmmm..., misschien een beetje zoals verwacht..., we zijn terug thuis sinds gisteravond. We brachten al een blitsbezoekje aan onze kinderen Katrien & Philippe, Elke & Sammy en kleinzoon Henrytje (die al sliep), aan vake en aan zus Carine en schoonbroer Willy. Zalig om ze terug te zien en in onze armen te kunnen sluiten. En de komende dagen hopen we meerdere vrienden terug te ontmoeten. We zijn ook benieuwd naar jullie ervaringen van de afgelopen maanden. Heimwee, en een klein beetje de weersomstandigheden, maakten onze terugkeer makkelijker.
We zijn echt van plan om deze blog verder uit te bouwen. Over de komende inhoud zijn we nog niet zeker. Gevoelsmatige, meer persoonlijke aangelegenheden of zaken die meer met fotografie of onze fotostudio te maken hebben? Wat denken jullie hierover, graag een reactie!
De komende dagen beginnen we alvast met het online plaatsen van een aantal sfeer beelden, van de duizenden opnames van deze reis. Graag nog een woordje van dank aan diegenen die reactie's plaatsten op onze tekstjes. Het was echt heel plezierig om een woordje van jullie terug te krijgen.
Heel veel liefs van Patricia & Frank

Donderdag 12 juni 2008

Het heeft de hele nacht geregend en ook vanmorgen bleef het rotweer. We besloten om huiswaarts te rijden. De rest van de dag bleef het regenen en gieten. We werden er gewoon ‘sikkeneurig’ van. Eenstemmig werd de beslissing genomen om de ‘minder donkere wolkenroute’ te volgen en die bracht ons tot bij… Cap-Gris-Nez, …Pas de Calais. In Noord-West Frankrijk scheen de zon! Een felle noordenwind maakt het koud, maar deftig gekleed zijn we direct met onze hondjes het strand op getrokken. Zaaaalig was het! Na het avondeten hebben we nog een wandelingetje gemaakt op de kliffen. De hondjes konden er vrij rondlopen zonder bij iemand ergernis op te wekken. Vrolijk en vrij dartelden ze in het rond. Een wandeling op de kliffen bij ondergaande zon met Engeland op een boogscheut, waaawww! Naderende onweersluchten boven het kanaal voorspelden echter niet veel goeds. En inderdaad, we waren nog maar net binnen of het water viel alweer met bakken uit de hemel. Nu…, voor vannacht kunnen we het ons niet echt aantrekken en morgen… ‘dat zien we morgen dan wel weer’!

Woensdag 11 juni 2008

De tijd vliegt, maar wij gebruiken hem wel! Na het poetsen, wat met plezier gebeurde, vervolgden we onze weg langs de kust. We bezochten nog verschillende mooie, een enkel minder mooi, dorpjes en stadjes. Van Arcelles tot Courseulles-sur-Mèr, met een zalig middag etentje, tot Quistrham met z’n Riva Bella. De grotere steden zoals Bayeux en Caen bezochten we niet maar die komen zeker aan bod bij één van de geplande citytrips. Nu de hondjes erbij zijn, proberen we zo rustig mogelijke plekjes op te zoeken. Zo kunnen we ze meer de vrijheid geven die een hond verdiend en wij hebben het makkelijker tijdens het rijden. Houlgate, was het meest fascinerende stadje! De bouwstijl deed me denken aan de welstellende huizen die we zagen tijdens een reis, die ik ooit maakte met Ludo, naar ‘The Isle of Wight’. Een Engels eiland ten zuiden van Southhampton. Schitterend, maar hoe hebben die huizen de oorlog kunnen overleven. Bijna de hele Franse westkust werd aan flarden geschoten, maar daar pronken nog steeds de huizen van weleer. Hetzelfde fenomeen doet zich voor aan de Cõte de Grãce nabij Honfleur. Prachtige statische herenhuizen, mannors met gigantische tuinen en landerijen. Ongelofelijk mooi en bijna onbereikbaar gelegen! (Maar er ontbreekt wellicht één en ander aan mijn geschiedenis opleiding!)
We waren van plan om ergens op de Route de la Cõte de Grãce te blijven overnachten. Een zestiende eeuws kerkje met park, en zicht op de baai waar de Seine in zee komt leek ons wel wat. De ‘niet welkom sfeer’ hing er te sterk in de lucht en we besloten dan maar om de camper parking in Honfleur op te zoeken. Het is hier veel te druk voor ons maar wel ideaal gelegen om morgen de stad te bezoeken.
Vandaag werd er tussen ons extra veel over thuis gepraat. Over onze kinderen en kleinzoon Henry, over vake, familie, vrienden en kennissen. Waarover er gepraat werd…? Over kleinigheden, over grote dingen! Over herinneringen en toekomstplannen! Over onze nieuwe zaak!
We krijgen gewoon ‘heimwee’ dus!