Vrijdag 6 juni 2008
Hallo allemaal! Vanavond kan ik jullie enkele bijkomende tips geven over het doel van het laatste stukje van onze reis. We hebben vandaag 345 kilometer afgelegd, min of meer richting België, en zijn nu in het dorpje ‘Curey’ toegekomen. Wij hebben daarstraks al een glimp kunnen opvangen van één van de toplocatie’s hier. Maar door de verwachte springvloed, dienden we een andere locatie op te zoeken om te overnachten. Gelukkig vonden we een leuk alternatiefje. Een veldweggetje tussen de graanvelden en de koetjes. Vooral de hondjes vinden het hier superleuk. Ze rennen, springen en spelen dat het een lieve lust is. Wij moeten ons weinig of geen zorgen over hen maken en zij zijn supertevreden.
Morgen, zo vroeg mogelijk, beginnen we hiervandaan de exploratie van dit voor ons ongekende gebied. We houden jullie op de hoogte! Lieve groetjes Patricia & Frank
vrijdag 6 juni 2008
donderdag 5 juni 2008
Donderdag 5 juni 2008
Vanmorgen, was degene waar we niet meer over spreken, er niet!
We douchten gewoon buiten!
Na een lang ontbijt, inpakken, omhelzingen, traantjes en vertrokken. Over deze vakantie zal er nog lang nagepraat worden, maar ons volgend stukje kon beginnen. Weten jullie al naar waar?
We houden het graag spannend, volgen dus maar.
Bordeaux en wijn horen samen… niet,… wel die richting ging het in elk geval uit om te beginnen. Kilometers wijngaarden en chateau’s voorbij gereden (geloven of niet, ‘ voorbij’) tot… een kerktorentje onze aandacht trok. Een mooi kerkje, schitterende akkers, donkere onweerslucht en zon! We stoppen voor minder! Dichterbij ontdekten we een prachtig pleintje, verscholen tussen de bomen. Patricia bezocht de begraafplaats en zelf verkende ik met de hondjes de omgeving. Zo leerde ik M. Bernard Gibault kennen, gepensioneerd wijnbouwer! Een motorhome op zijn erf maakte het contact wel heel erg gemakkelijk. Op het pleintje overnachten zou geen enkel probleem zijn! Na een iets langer gesprekje werden we bij hem thuis uitgenodigd. Een rondleiding in de tuin, met zelf gekweekte groentjes en planten. We kregen een stukje geschiedenis over hun dorp te horen. St-Etienne La Cigogne, honderd dertig inwoners en eigen burgemeester. Hun levensverhaal! Over vier kinderen die niet geïnteresseerd waren om de zaak verder te zetten. En als kers op de taart, rondleiding in hun woning en aperitieven met vijftien jaar oude Pinot!
We slapen goed deze nacht, dat staat vast!
Vanmorgen, was degene waar we niet meer over spreken, er niet!
We douchten gewoon buiten!
Na een lang ontbijt, inpakken, omhelzingen, traantjes en vertrokken. Over deze vakantie zal er nog lang nagepraat worden, maar ons volgend stukje kon beginnen. Weten jullie al naar waar?
We houden het graag spannend, volgen dus maar.
Bordeaux en wijn horen samen… niet,… wel die richting ging het in elk geval uit om te beginnen. Kilometers wijngaarden en chateau’s voorbij gereden (geloven of niet, ‘ voorbij’) tot… een kerktorentje onze aandacht trok. Een mooi kerkje, schitterende akkers, donkere onweerslucht en zon! We stoppen voor minder! Dichterbij ontdekten we een prachtig pleintje, verscholen tussen de bomen. Patricia bezocht de begraafplaats en zelf verkende ik met de hondjes de omgeving. Zo leerde ik M. Bernard Gibault kennen, gepensioneerd wijnbouwer! Een motorhome op zijn erf maakte het contact wel heel erg gemakkelijk. Op het pleintje overnachten zou geen enkel probleem zijn! Na een iets langer gesprekje werden we bij hem thuis uitgenodigd. Een rondleiding in de tuin, met zelf gekweekte groentjes en planten. We kregen een stukje geschiedenis over hun dorp te horen. St-Etienne La Cigogne, honderd dertig inwoners en eigen burgemeester. Hun levensverhaal! Over vier kinderen die niet geïnteresseerd waren om de zaak verder te zetten. En als kers op de taart, rondleiding in hun woning en aperitieven met vijftien jaar oude Pinot!
We slapen goed deze nacht, dat staat vast!
woensdag 4 juni 2008
Dinsdag 3 juni 2008
Lequeitio, vissersdorpje aan de noordkust van Baskenland.
Hallo, allemaal! We zijn er nog! Geen problemen gehad deze nacht en door het gekletter van de regen zelfs lekker geslapen. Vanmorgen… gietende regen. Grrr…. We konden alleen maar afwachten om tussen de buien door ons overnachtingdorpje, Lequeitio, te bezoeken. Het dorp ziet er oud en verwaarloosd uit. Autonomie voor Baskenland is goed maar er schort nog wel één en ander blijkbaar. De toegangswegen naar het dorp zijn erbarmelijk te noemen. Wegenwerken zijn wel aan de gang en zullen hopelijk voor het dorp de noodzakelijke ontsluiting naar de buitenwereld maken. Hier is de tijd niet echt stil blijven staan maar heel wat renovatie- en nieuwbouw voorzieningen zijn hier noodzakelijk. Men is er duidelijk niet op toeristen gesteld! Elke affichering is uitsluitend in het Bask. Portugees was voor ons zeer moeilijk te begrijpen, maar het Bask is totaal onverstaanbaar.
We verlieten Lequeitio in de gietende regen, via de enig mogelijke kustweg richting Biarritz. Modderstromen liepen van de hellingen en veranderden de zee, enkele honderden meters, in een bruine kolkende massa. De erosie moet op deze momenten gigantisch zijn.
De rit verliep verder rimpelloos tot onze(niet voorziene) camping in de Landes in Frankrijk.
Woensdag 4 juni 2008
Vandaag op de camping aan het Lac de Biscarosse werd het een heel speciale dag. De laatste dag samen, met onze vrienden! Na twee onvergetelijke maanden, zal het een pijnlijk afscheid worden! We hebben elkaar nog beter leren kennen, met alle eigenschappen die een relatie tussen mensen kan teweeg brengen. Wees maar zeker aan deze tocht houden we rijkdom over! Vriendschap!
Myriam en Eddy reizen rechtstreeks naar België. Hun kinderen en kleinkinderen verwachten hen voor het lang geplande familieweek-end. Zelf maken we nog een omweg langs een stukje Frankrijk waar we al lang van dromen. Enig idee? Weddenschapje?
Ps: Tarifa wordt echt een bengel! Daar zijn we nog niet mee aan de nieuwe patatjes! Hij begint stilaan de wijdere wereld te verkennen en eist onvoorwaardelijke aandacht van Apollo. Die ondergaat alles met plezier maar ook omdat het niet anders kan. (Apollo reist vanaf morgen met ons mee in de motorhome en blijft nog enkele weekjes bij ons). Voordeel voor Apollo is dat hij nu meer man geworden is. Hij verdedigt Tarifa tegen elke onverwachte bezoeker of passant. Luid blaffend en in gevechtshouding! Dit wordt niet altijd geapprecieerd door de voorbijganger maar wij weten beter en gniffelen!
Lequeitio, vissersdorpje aan de noordkust van Baskenland.
Hallo, allemaal! We zijn er nog! Geen problemen gehad deze nacht en door het gekletter van de regen zelfs lekker geslapen. Vanmorgen… gietende regen. Grrr…. We konden alleen maar afwachten om tussen de buien door ons overnachtingdorpje, Lequeitio, te bezoeken. Het dorp ziet er oud en verwaarloosd uit. Autonomie voor Baskenland is goed maar er schort nog wel één en ander blijkbaar. De toegangswegen naar het dorp zijn erbarmelijk te noemen. Wegenwerken zijn wel aan de gang en zullen hopelijk voor het dorp de noodzakelijke ontsluiting naar de buitenwereld maken. Hier is de tijd niet echt stil blijven staan maar heel wat renovatie- en nieuwbouw voorzieningen zijn hier noodzakelijk. Men is er duidelijk niet op toeristen gesteld! Elke affichering is uitsluitend in het Bask. Portugees was voor ons zeer moeilijk te begrijpen, maar het Bask is totaal onverstaanbaar.
We verlieten Lequeitio in de gietende regen, via de enig mogelijke kustweg richting Biarritz. Modderstromen liepen van de hellingen en veranderden de zee, enkele honderden meters, in een bruine kolkende massa. De erosie moet op deze momenten gigantisch zijn.
De rit verliep verder rimpelloos tot onze(niet voorziene) camping in de Landes in Frankrijk.
Woensdag 4 juni 2008
Vandaag op de camping aan het Lac de Biscarosse werd het een heel speciale dag. De laatste dag samen, met onze vrienden! Na twee onvergetelijke maanden, zal het een pijnlijk afscheid worden! We hebben elkaar nog beter leren kennen, met alle eigenschappen die een relatie tussen mensen kan teweeg brengen. Wees maar zeker aan deze tocht houden we rijkdom over! Vriendschap!
Myriam en Eddy reizen rechtstreeks naar België. Hun kinderen en kleinkinderen verwachten hen voor het lang geplande familieweek-end. Zelf maken we nog een omweg langs een stukje Frankrijk waar we al lang van dromen. Enig idee? Weddenschapje?
Ps: Tarifa wordt echt een bengel! Daar zijn we nog niet mee aan de nieuwe patatjes! Hij begint stilaan de wijdere wereld te verkennen en eist onvoorwaardelijke aandacht van Apollo. Die ondergaat alles met plezier maar ook omdat het niet anders kan. (Apollo reist vanaf morgen met ons mee in de motorhome en blijft nog enkele weekjes bij ons). Voordeel voor Apollo is dat hij nu meer man geworden is. Hij verdedigt Tarifa tegen elke onverwachte bezoeker of passant. Luid blaffend en in gevechtshouding! Dit wordt niet altijd geapprecieerd door de voorbijganger maar wij weten beter en gniffelen!
maandag 2 juni 2008
Maandag 2 juni 2008
Het werd vandaag weer een dag vol mirakels!
Vandaag richting Frankrijk, maar we konden het toch niet laten, om nog even een kijkje te nemen in het Noord- Spaanse binnenland. Vanuit Ribadesella naar de ‘Picos de Europa’ Deze streek kan met geen enkele andere provincie of land worden vergeleken. De mooiste delen van Frankrijk, Zwitserland en Oostenrijk samen maar… veel mooier! Heel dicht bij de kust in een berglandschap terecht komen is voor ons niet gewoon. Maar wat we hier te zien kregen, was om van te duizelen. Kronkelende bergpassen brachten ons in een droomwereld vol zonneschijn. Bergmassieven, kronkelende bergstromen, en schitterende valleien met weiden in volle bloei! Van de grasspriet naast de weg tot de hoogste bergtop, alles zag groen. Niet het gewone groen maar Fuji groen! Adembenemend! Nogmaals gebrek aan tijd om langer te kunnen genieten, maar hier komen we ooit terug dat zweer ik!
Vandaag moesten er ook wat kilometers op de teller komen, richting Belgenlandje. Baskenland konden we echter niet zomaar voorbij rijden! We zoeken nu de sfeer in een klein kustdorpje, Lequeitio net voorbij Bilbao. Vanaf de autovia was er nog een veertigtal kilometer binnenbaan te volgen. Een oude, kronkelende, bergweg door de bossen bracht ons in een andere wereld. Een andere taal, cultuur en gewoontes zijn de eerste dingen die ons hier opvallen. Norse gezichten, geen gespeelde beleefdheid. No English, kein Deutch, no Français, NO ESPANOL! Hmm, het voelt niet echt lekker! Heu, ’t is maar dat jullie het weten en voor alle zekerheid! We overnachten hier op een strandparking in Lequeitio! Mochten jullie van ons niks meer horen laat de zoektocht dan hier maar beginnen.
Voorlopig is het enige wat we nu nog horen het ruisen van de zee! Slaapwel en hele lieve groetjes van ons allen!
Het werd vandaag weer een dag vol mirakels!
Vandaag richting Frankrijk, maar we konden het toch niet laten, om nog even een kijkje te nemen in het Noord- Spaanse binnenland. Vanuit Ribadesella naar de ‘Picos de Europa’ Deze streek kan met geen enkele andere provincie of land worden vergeleken. De mooiste delen van Frankrijk, Zwitserland en Oostenrijk samen maar… veel mooier! Heel dicht bij de kust in een berglandschap terecht komen is voor ons niet gewoon. Maar wat we hier te zien kregen, was om van te duizelen. Kronkelende bergpassen brachten ons in een droomwereld vol zonneschijn. Bergmassieven, kronkelende bergstromen, en schitterende valleien met weiden in volle bloei! Van de grasspriet naast de weg tot de hoogste bergtop, alles zag groen. Niet het gewone groen maar Fuji groen! Adembenemend! Nogmaals gebrek aan tijd om langer te kunnen genieten, maar hier komen we ooit terug dat zweer ik!
Vandaag moesten er ook wat kilometers op de teller komen, richting Belgenlandje. Baskenland konden we echter niet zomaar voorbij rijden! We zoeken nu de sfeer in een klein kustdorpje, Lequeitio net voorbij Bilbao. Vanaf de autovia was er nog een veertigtal kilometer binnenbaan te volgen. Een oude, kronkelende, bergweg door de bossen bracht ons in een andere wereld. Een andere taal, cultuur en gewoontes zijn de eerste dingen die ons hier opvallen. Norse gezichten, geen gespeelde beleefdheid. No English, kein Deutch, no Français, NO ESPANOL! Hmm, het voelt niet echt lekker! Heu, ’t is maar dat jullie het weten en voor alle zekerheid! We overnachten hier op een strandparking in Lequeitio! Mochten jullie van ons niks meer horen laat de zoektocht dan hier maar beginnen.
Voorlopig is het enige wat we nu nog horen het ruisen van de zee! Slaapwel en hele lieve groetjes van ons allen!
zondag 1 juni 2008
Zaterdag 31 mei 2008
Santiago de Compostela, bedevaartsoort voor duizenden pelgrims uit de hele wereld. Een gigantische kathedraal en heel veel kerken. De omringende pleinen zijn werkelijk uniek te noemen. Het majestueuze plein voor de kathedraal, ‘De Praza do Obradoiro’, wordt als één der mooiste uit de hele wereld beschouwd en dat is volgens mij ook wel zo. Het is het eerste doel van alle pelgrims. Daarna sleffen ze de kathedraal binnen om het beeld van ‘De Santo dos Croques’, (de heilige van de kopstoot) te kunnen aanraken. Dit brengt naar verluid geluk en wijsheid. Zelf kunnen we ons wel geen pelgrims noemen, maar als je daar tussen staat voelt dat wel zo! Voor de diepere gronden achter een pelgrimstocht kregen we meer respect na een bezoek aan het ‘pelgrims museum’. Een zeer verzorgd, informatief museum waardoor je begrip en respect krijgt voor deze mensen! Later liet ik me door Eddy overhalen om de heilige mis van kwart over zes, achttien uur vijftien wel te verstaan, mee te volgen. Er zou met de ‘Botafumeiro’, een reusachtig wierookvat, gezwaaid worden en dit gebeurd enkel bij speciale gelegenheden. Ik opperde of wij misschien de reden waren? Blijkbaar niet… We waren nog geen tien minuten binnen of… mijn gsm-deuntje weergalmde. Kennen jullie mijn deuntje. ‘TELEFOON, FRANK TELEFOON’ keihard, want mijn gehoor wordt er niet beter op!! Ben nog nooit, nog nooit zo snel geweest om dat ding af te zetten. Eddy bleek me plots niet meer te kennen. Heb me de rest van de mis verscholen achter de pilaren en incognito genoten van de hemelse gezangen!
Ps: geen gezwaai met het wierookvat gezien, was het een list om me mee te lokken?
Zondag 1 juni 2008
Meer dan tweeduizend kilometer van België en rond half juni terug thuis aankomen! Stilaan tijd om de terugweg aan te vatten dus. Noord Spanje, het lijkt een ander land. Groen, bergen en zee! Wondermooi! Noord Spanje willen we later zeker beter leren kennen.
Toch was alles weer niet ‘wondermooi’ vandaag!
Onderweg…een parking, ergens in een dorpje in Noord Spanje! Naast een pittoresk kerkje en begraafplaats. Een parking, tussenstop en even proberen te rusten. DIT LUKTE NIET ECHT!
Stel je eens voor: je bent vrachtwagen chauffeur en op vrijdagavond om half vijf heb je nog net een lading koeien kunnen ophalen. Te laat om ze af te zetten bij het slachthuis! Wat doe je dan? Simpel toch! Je pikt de laadbak af op een parking en je rijd naar huis. Maandagmorgen haal je hem gewoon weer op. Dieren opgesloten in een laadbak, zonder eten en drinken!
Er wordt dikwijls gelachen of honend gepraat over onze vegetarische ingesteldheid. Elke dag komt dit onderwerp wel op één of andere manier aan bod. Als jullie er een reden achter zoeken, wel voorgaande ervaring is er één van!
DIERENMISHANDELING
Santiago de Compostela, bedevaartsoort voor duizenden pelgrims uit de hele wereld. Een gigantische kathedraal en heel veel kerken. De omringende pleinen zijn werkelijk uniek te noemen. Het majestueuze plein voor de kathedraal, ‘De Praza do Obradoiro’, wordt als één der mooiste uit de hele wereld beschouwd en dat is volgens mij ook wel zo. Het is het eerste doel van alle pelgrims. Daarna sleffen ze de kathedraal binnen om het beeld van ‘De Santo dos Croques’, (de heilige van de kopstoot) te kunnen aanraken. Dit brengt naar verluid geluk en wijsheid. Zelf kunnen we ons wel geen pelgrims noemen, maar als je daar tussen staat voelt dat wel zo! Voor de diepere gronden achter een pelgrimstocht kregen we meer respect na een bezoek aan het ‘pelgrims museum’. Een zeer verzorgd, informatief museum waardoor je begrip en respect krijgt voor deze mensen! Later liet ik me door Eddy overhalen om de heilige mis van kwart over zes, achttien uur vijftien wel te verstaan, mee te volgen. Er zou met de ‘Botafumeiro’, een reusachtig wierookvat, gezwaaid worden en dit gebeurd enkel bij speciale gelegenheden. Ik opperde of wij misschien de reden waren? Blijkbaar niet… We waren nog geen tien minuten binnen of… mijn gsm-deuntje weergalmde. Kennen jullie mijn deuntje. ‘TELEFOON, FRANK TELEFOON’ keihard, want mijn gehoor wordt er niet beter op!! Ben nog nooit, nog nooit zo snel geweest om dat ding af te zetten. Eddy bleek me plots niet meer te kennen. Heb me de rest van de mis verscholen achter de pilaren en incognito genoten van de hemelse gezangen!
Ps: geen gezwaai met het wierookvat gezien, was het een list om me mee te lokken?
Zondag 1 juni 2008
Meer dan tweeduizend kilometer van België en rond half juni terug thuis aankomen! Stilaan tijd om de terugweg aan te vatten dus. Noord Spanje, het lijkt een ander land. Groen, bergen en zee! Wondermooi! Noord Spanje willen we later zeker beter leren kennen.
Toch was alles weer niet ‘wondermooi’ vandaag!
Onderweg…een parking, ergens in een dorpje in Noord Spanje! Naast een pittoresk kerkje en begraafplaats. Een parking, tussenstop en even proberen te rusten. DIT LUKTE NIET ECHT!
Stel je eens voor: je bent vrachtwagen chauffeur en op vrijdagavond om half vijf heb je nog net een lading koeien kunnen ophalen. Te laat om ze af te zetten bij het slachthuis! Wat doe je dan? Simpel toch! Je pikt de laadbak af op een parking en je rijd naar huis. Maandagmorgen haal je hem gewoon weer op. Dieren opgesloten in een laadbak, zonder eten en drinken!
Er wordt dikwijls gelachen of honend gepraat over onze vegetarische ingesteldheid. Elke dag komt dit onderwerp wel op één of andere manier aan bod. Als jullie er een reden achter zoeken, wel voorgaande ervaring is er één van!
DIERENMISHANDELING
Abonneren op:
Posts (Atom)
