Vrijdag 9 mei 2008

Gisteren ‘Marbella Plage’ verlaten. Onze plan om daar enkele daagjes rust te nemen werd al gauw één grote ergernis. De marginale uitstraling van de camping laten we nog even terzijde. Het strand stelt er niks voor, de aanpalende verkavelingen verpesten het karakter van de streek en de onvriendelijke loopt er door de straatgoten. Toppunt van dit alles een camping bar, annex restaurant, waar Franco van de muren loopt en de Hitler gezindheid nog steeds hoogtij viert. Dit schept een beeld en is meer literatuur echt niet waard.

Het ergste deel hebben we nu dus wel achter de rug, optimistisch vatten we het laatste stuk aan in zuidelijke richting. Tarifa, op slechts enkele kilometers voorbij Gibraltar en 15 kilometer van Afrika. Het mekka voor windsurfers, het werd ons gauw duidelijk waarom. De dreigende onweerswolken verdwenen als sneeuw voor de zon toen we onze eindbestemming naderden. Boven de oneindige lijkende stranden een blauwe, haast wolkenloze, hemel met stralende zon en lichte zeewind. Het omringende gebergte bedekt met donkere, onweerswolken leek zo dichtbij maar Tarifa zelf bleef gespaard van elk spatje regen. De rest van de middag gewoon GENOTEN!
Vanmorgen, een lichte zeewind uit westelijke richting welke in de loop van de dag aanwakkerde tot een stevige 6 beaufort. Een stevig windje dus! De kitesurfers streken plotseling met bosjes neer op de lange zandstranden. Tientallen, honderden gekleurde zeilen bevolkten de lucht boven Tarifa. Tijd voor een flinke strandwandeling dus en met de camera’s paraat! Spectaculaire fotografie! Waaaww…

Woensdag 7 mei 2008

Vandaag kraaaaaak, boem, petat, klingel, sjink, en we sprongen gezwind ons beddeken uit, vuilbakkendag in Playa de Marbella !!! Hmmm, ja, ja….die Spanjaarden toch, ze beseffen het niet maar, wij zijn wel in vakantie hoor ! Apollo vliegt en springt met zijn vriendin Labella, een teefje dat sprekend op t’Sjakka lijkt ! Even een flash back ? Wauw,… het geluk te zien van die spelende beesten ! Mooi,… t’leven is mooi ! Even denk ik “ hoe zou t’met (Dora) Henrytje zijn ? en met (Jacoba) Lientje , met (Carla 1) Lucky en met (Carla 2) Albert ? Ik denk de hele dag maar aan die,…..En neurie het liedje van toen, van Martine Bijl.
Maar nee, Bompa, Linda ons buurtje, Vera, Carine, Katrien en Phillipeke we weten dat onze beesten perfect verzorgt worden door jullie!!! Heel veeeeel dank en dikke kussen aan jullie hé. En onze Henry kan geen betere moeder en vader hebben dus,….. hier zitten 2 geruste zielen te genieten van alles wat op ons afkomt. En dat is heel wat,……

Zondag 4 mei 2008

Vandaag, bezoek aan het wereldberoemde ‘Alhambra’. Het impressionante gebouw bevindt zich hoog in de heuvels boven Granada. Een wonderbaarlijk goed geconserveerde Moorse vesting. Honderden, duizenden mensen moeten voor dit bouwwerk zijn ingezet. De afwerking met hout en steensversieringen moet een eeuwigheid hebben geduurd.
De verschillende binnenpleinen en tuinen zijn ware meesterwerken. Waterpartijen, fonteinen, planten en prachtige beelden doen je wegdromen naar de vervlogen tijden van deze meesters. De overgang naar het ‘Generalife’, een ander meesterbouwwerk in dit domein, gebeurd via imposante rozentuinen. Het kunstzinnige waterhuishouden, levensbelangrijk voor deze plantengroei, is er subliem geregeld via stelsels van watervallen en kanaaltjes. ‘El Escala del Aqua’, de trap van het water, is hierin wel het hoogtepunt te noemen.
Dit bezoek betekende voor ons één van de vele hoogtepunten van deze reis en jullie kunnen we dit ten stelligste aanraden dit ooit ook te doen.

Voor ons was Zondag 4 mei niet echt ‘1 november’maar voor de Spanjaarden was dit de hoogdag! Alle inwoners leken te verzamelen bij het stedelijke kerkhof. Na het plezier van gisteren, de ingetogenheid. Pratend, maar duidelijk bedroefd. Na de gesprekken, zeulen met ladders, emmers en poetsgerei recht naar het graf van hun dierbaren. De ingetogen bloemenhulde even later toverde het hele kerkhof om tot een ware bloemenzee. Ook voor ons was het even stilstaan… en nadenken over onze overleden dierbaren.

Maandag 5 mei 2008

Deze morgen vertrokken in Beas de Granada richting Motril, gelegen aan de Middellandse zee. Een omweg via het skistation van de Sierra Nevada op 2143m hoogte gaf ons schitterende vergezichten over de Sierra met zijn besneeuwde bergtoppen en de vallei van Granada. Het skistation met verschillende kabelbanen naar 3000 meter en hoger lag er verlaten bij. In deze periode van het jaar is er blijkbaar niet voldoende sneeuw meer om de sportievelingen te lokken. De enkele toeristen die er rond hingen, waaronder wijzelf, genoten van het zonnetje op het enige open terrasje.
Bij de afdaling constateerden we een technisch probleem met de motor. Uit de handleiding konden we opmaken dat er een probleem zou zijn ontstaan met de injectie van de brandstof. Verder rijden kon, eigenlijk zonder merkbare problemen, maar we dienden zo gauw mogelijk een Fiat service station te contacteren. De verdere afdaling naar de kust verliep zonder problemen. Een leuk afwisselend landschap, met rotsachtige heuvels en breder wordende ravijnen en met de lentebloesems als gezelschap. De zoektocht naar een overnachtingplaats was weer een ramp. We dienden tot voorbij Malaga te rijden om op een iets meer landinwaarts gelegen camping te kunnen overnachten.

Dinsdag 6 mei 2008

Van deze erbarmelijke camping konden we niet snel genoeg weg zijn. We besloten om de in de gids opgegeven Fiat garage in Malaga te bezoeken. Vruchteloos bleek later, want net vandaag was de diagnose computer defect. Na een geruststellend telefoontje aan Peter Lambrechts, onze steun- en toeverlaat garagist in Hoboken, toch maar besloten om onze tocht verder te zetten tot ‘Playa de Marbella’. Hier, op deze eerste klasse camping, willen we enkele dagen uitrusten en gewoon genieten van het zonnetje. Vakantie dus!

Graag zouden we, bij deze misschien toch wel saaie teksten, enkele foto’s plaatsen. Doch onze trage GPRs connectie maakt dit haast niet mogelijk. Om mee te genieten van ons beeldmateriaal zullen jullie nog even geduld moeten uitoefenen dus!
Heel lieve groetjes van Patricia, Myriam, Eddy, Frank en onzen Apollo natuurlijk!!