Woensdag 21 mei 2008
Vanmorgen Dos Hermades verlaten. De weg richting Portugal is een slingerende ‘autovia’ tot we konden overschakelen op de kustweg richting Faro. Het was prettig rijden, in een afwisselend glooiend landschap van olijf, appelsien en mandarijn plantages. We waren nog maar net over de grens en de transformatie in cultuur was frappant. Het landschap, de wegen en bebouwing werden ruwer. De kleuren opvallender! Tijdens deze tocht heb ik al dikwijls gedacht ‘Mekka’ te hebben gevonden, maar telkens weer… nieuwe verassingen! Ook dit is weerom fotografen-land!
De grijsgrauwe bewolking trok langzaam open en we arriveerden in Faro onder een stralend zonnetje. Geen camperplaats in Faro gevonden dus hebben we die maar zelf ingewijd. Een grote parkeerplaats aan zee, net naast de oude stadsvesting is echt de ideale overnachtingplaats. De politie doet duidelijk een oogje toe! Voor de aanvliegzone van Faro Airport hebben we begrip, omdat morgen onze vrienden daar aankomen. En de sneltrein die hier net op de zeerand voorbij snelt kunnen we toch niet tegen houden. Maar, de geur van de zee daar vergeet je alles bij! Het zilte van Zeeland, maar extremer!
Dit wordt dus een superleuke overnachtingplaats na al die gecultiveerde campings. De eerste verkenningen van het stadje en jachthaven zien er veel belovend uit. Op één van de jachthaven terrasjes vonden we superlekkere chocolade taart en cappucino. Over gecultiveerd of verwent gesproken, toch hebben we ervan genoten!
Donderdag 22 mei 2008
Vanmorgen vroeg op, en om 9u15 waren we al paraat op de luchthaven in Faro. Onze aanpassing aan de locale Portugese tijd waren we echter uit het oog verloren. Kwart over acht dus en de landing stond geplant om 9u35. Anderhalf uurtje op een zonnig terrasje met koffie en croissantje, er zijn ergere dingen die je kunnen overkomen.
Het welkoms comité stond paraat. Net als de andere touroperators met naambordje. ‘Welcome to Miss&Mister Brentjens’! Hilariteit en veel plezier bij het weerzien en samen trokken we terug naar onze stelplaats in het dorp. Na het ontbijt stond iedereen te popelen om het stadje te verkennen. Het werd een ontdekkingstocht op zoek naar de verschillende historische gebouwen en kerken. In de late namiddag, en enkele gezellige terrasjes later, werden de motorhomes rijklaar gemaakt. Met ons zessen trokken we verder richting Lagos. ‘Porto de Mos’, werd onze overnachtingplaats aan het strand en het feest kon beginnen!
Vrijdag 23 mei 2008
Vanmorgen, grijs-grauw en windstil.Het werd echter een zeer mooie morgen. Ons bezoekje met visserssloep, aan de grotten bij ‘Ponta de Piedade’ was wondermooi.
Verder naar Sagres en de ‘Cabo de Sao Vicente, het meest zuid-westelijk gelegen deel van Europa. Veel verder dan het opzoeken van de camping viel er niet te verkennen. Water viel er uren lang met bakken uit de hemel.
dinsdag 20 mei 2008
Zaterdag 17 mei 2008
Een bewogen dag!
Onderweg naar Jerez stopten we nog even aan een supermarkt. Tijdens het parkeren knalde er een scooter achteraan tegen de motorhome. De bestuurster zat gekneld tussen de motorhome en haar scootertje. Even stonden we allen perplex! Hoe is dit kunnen gebeuren? Gelukkig, bleven we koelbloedig en konden haar snel bevrijden. Een dokter, die er door de buurtbewoners werd bijgeroepen, diende de eerste zorgen toe. Al snel verschenen de eerste politiewagens en het meisje werd voor alle zekerheid afgevoerd naar het ziekenhuis. De plaatselijke politie was zeer vriendelijk en begripvol. Niet tegenstaande het taalprobleem, werd ons duidelijk gemaakt dat er niks ernstig aan de hand was en na het afleggen van een korte verklaring op het politiebureau konden we onze reis verder zetten. Alles nog goed afgelopen dus!
Rond 14u bereikten we dan uiteindelijk Jerez de la Frontera.
Patricia, Myriam en Eddy bezochten het Sherry producerende bedrijf van ‘Sandeman’. Zelf maakte ik een stadswandeling doorheen de volksbuurten van Jerez met mijn camera en de hondjes als gezelschap. Het deed goed om even alleen af te kikken, na de ervaring van deze morgen.
Laat op de avond arriveerden we op de camping in Dos Hermades, een twintigtal kilometer voor Sevilla. Dit wordt de uitvalsbasis voor onze stadsbezoeken, aan wat men de mooiste stad van Spanje noemt. Gauw slapen nu en liefst zonder angstdromen!
Zondag 18 mei 2008
Een blauwe hemel en een stralend zonnetje waren de start van deze nieuwe dag! En, een mooie werd het zeker! Myriam en Eddy speelden ‘hondjesit’ en wij beidjes vertrokken met de bus naar Sevilla. Het werd ons al gauw duidelijk dat dit wel de mooiste stad van Spanje is. De ‘Plaza de Espana’ vergeleek ik met het St-Pietersplein in Rome maar, veel mooier! Daar adem, ruik en zie je gewoon ‘Spanje’! Al je zintuigen staan onder hoogspanning! Duidelijker is dit echt niet te omschrijven. Patricia overhaalde me om een rondrit te maken met een toeristische dubbeldek bus. Zelf ben ik hier nooit voorstander van geweest, maar ik moet toegeven, dit is de enige manier om op korte tijd een stadsoverzicht te krijgen. Wat we anders zeker zouden gemist hebben waren de wijken uit de tijd van de Iberica tentoonstelling in 1929 en deze van de wereldtentoonstelling in 1992. Impressionant! Een lange wandeling doorheen het oude stadscentrum bracht ons tot bij de ‘Giralda Cathedral’. Vanuit de majestueuze kerktoren kregen we een indrukwekkend uitzicht over deze gigantische stad. Toen we aanklopten op de poorten van het .‘Reales Alcàzares’, het koninklijke verblijf, werd ons duidelijk gemaakt dat Juan al lang was vertrokken en dat een bezoek niet meer mogelijk was. We genoten des te meer van de tuinen en de Joodse wijken omheen het paleis. Aan deze vermoeiende dag kwam stilaan een einde op een locale markt. Maar storm en onweer dwongen ons om op te krassen!
De terug tocht, met onze privé busdienst, verliep vlekkeloos en een uurtje later konden we onze vrienden honderduit vertellen over de afgelopen dag.
Maandag 19 mei 2008
Vandaag zouden onze vrienden de stad bezoeken en wij voor de hondjes zorgen. Maar wegens een opkomend griepje bij Myriam werden deze plannen gewijzigd? Nogmaals een rustdag ingelast dus. Tijd voor ons om het elektronische probleempje aan de motorhome bij een Fiat garage te laten oplossen. Er zou een probleem zijn met de diesel injectie. Er werd echter enkel nieuwe software geïnstalleerd op de boordcomputer en alle problemen zouden moeten opgelost zijn.
Later hebben we de achterstand ingehaald met het kopiëren van de geheugenkaarten van de fototoestellen naar de nas server. Voor de kenners, een back-up systeem met twee harde schijven van 1 Terra in raidconfiguratie.
Dinsdag 20 mei 2008
Vandaag voor ons nog een rust en wasdag. Eddy en Myriam zijn vanmorgen naar Sevilla vertrokken voor hun bezoek aan deze wondermooie stad. Na het wassen zou het drogen moeten volgen. Drogen in de buitenlucht in Spanje, geen probleem zou je denken! Vergeet het maar, het begint alweer te regenen! Alles ziet er hier grijs uit, windstil en amper 15°.
‘EL SOL’, waar ben je naar toe?
Ons Tarifke groeit als kool. Als hij wakker wordt eist hij ieders volle aandacht. Spelen en vechten, ravotten, staartje bijt, ondeugend zijn tot hij compleet is uitgeput. Apollo, is de ideale hond om dat kleine grut van ons een echte hondenopvoeding mee te geven. Hij heeft er alle geduld en begrip voor. Zalig om zien! We wisten al uit ervaring dat het een superhond was maar dit gaat alle verwachtingen te boven. Van de rust-slaap pauzes maakt Tarifke gebruik om te groeien, telkens hij wakker wordt lijkt hij alweer groter!
Morgen vertrekken we van hieruit naar Portugal. Onze bestemming, Faro. Donderdag ochtend verwelkomen we daar onze vrienden Linda en Robert op de plaatselijke luchthaven. Zij zullen een paar daagjes met ons rondtrekken tot in Porto.
Een bewogen dag!
Onderweg naar Jerez stopten we nog even aan een supermarkt. Tijdens het parkeren knalde er een scooter achteraan tegen de motorhome. De bestuurster zat gekneld tussen de motorhome en haar scootertje. Even stonden we allen perplex! Hoe is dit kunnen gebeuren? Gelukkig, bleven we koelbloedig en konden haar snel bevrijden. Een dokter, die er door de buurtbewoners werd bijgeroepen, diende de eerste zorgen toe. Al snel verschenen de eerste politiewagens en het meisje werd voor alle zekerheid afgevoerd naar het ziekenhuis. De plaatselijke politie was zeer vriendelijk en begripvol. Niet tegenstaande het taalprobleem, werd ons duidelijk gemaakt dat er niks ernstig aan de hand was en na het afleggen van een korte verklaring op het politiebureau konden we onze reis verder zetten. Alles nog goed afgelopen dus!
Rond 14u bereikten we dan uiteindelijk Jerez de la Frontera.
Patricia, Myriam en Eddy bezochten het Sherry producerende bedrijf van ‘Sandeman’. Zelf maakte ik een stadswandeling doorheen de volksbuurten van Jerez met mijn camera en de hondjes als gezelschap. Het deed goed om even alleen af te kikken, na de ervaring van deze morgen.
Laat op de avond arriveerden we op de camping in Dos Hermades, een twintigtal kilometer voor Sevilla. Dit wordt de uitvalsbasis voor onze stadsbezoeken, aan wat men de mooiste stad van Spanje noemt. Gauw slapen nu en liefst zonder angstdromen!
Zondag 18 mei 2008
Een blauwe hemel en een stralend zonnetje waren de start van deze nieuwe dag! En, een mooie werd het zeker! Myriam en Eddy speelden ‘hondjesit’ en wij beidjes vertrokken met de bus naar Sevilla. Het werd ons al gauw duidelijk dat dit wel de mooiste stad van Spanje is. De ‘Plaza de Espana’ vergeleek ik met het St-Pietersplein in Rome maar, veel mooier! Daar adem, ruik en zie je gewoon ‘Spanje’! Al je zintuigen staan onder hoogspanning! Duidelijker is dit echt niet te omschrijven. Patricia overhaalde me om een rondrit te maken met een toeristische dubbeldek bus. Zelf ben ik hier nooit voorstander van geweest, maar ik moet toegeven, dit is de enige manier om op korte tijd een stadsoverzicht te krijgen. Wat we anders zeker zouden gemist hebben waren de wijken uit de tijd van de Iberica tentoonstelling in 1929 en deze van de wereldtentoonstelling in 1992. Impressionant! Een lange wandeling doorheen het oude stadscentrum bracht ons tot bij de ‘Giralda Cathedral’. Vanuit de majestueuze kerktoren kregen we een indrukwekkend uitzicht over deze gigantische stad. Toen we aanklopten op de poorten van het .‘Reales Alcàzares’, het koninklijke verblijf, werd ons duidelijk gemaakt dat Juan al lang was vertrokken en dat een bezoek niet meer mogelijk was. We genoten des te meer van de tuinen en de Joodse wijken omheen het paleis. Aan deze vermoeiende dag kwam stilaan een einde op een locale markt. Maar storm en onweer dwongen ons om op te krassen!
De terug tocht, met onze privé busdienst, verliep vlekkeloos en een uurtje later konden we onze vrienden honderduit vertellen over de afgelopen dag.
Maandag 19 mei 2008
Vandaag zouden onze vrienden de stad bezoeken en wij voor de hondjes zorgen. Maar wegens een opkomend griepje bij Myriam werden deze plannen gewijzigd? Nogmaals een rustdag ingelast dus. Tijd voor ons om het elektronische probleempje aan de motorhome bij een Fiat garage te laten oplossen. Er zou een probleem zijn met de diesel injectie. Er werd echter enkel nieuwe software geïnstalleerd op de boordcomputer en alle problemen zouden moeten opgelost zijn.
Later hebben we de achterstand ingehaald met het kopiëren van de geheugenkaarten van de fototoestellen naar de nas server. Voor de kenners, een back-up systeem met twee harde schijven van 1 Terra in raidconfiguratie.
Dinsdag 20 mei 2008
Vandaag voor ons nog een rust en wasdag. Eddy en Myriam zijn vanmorgen naar Sevilla vertrokken voor hun bezoek aan deze wondermooie stad. Na het wassen zou het drogen moeten volgen. Drogen in de buitenlucht in Spanje, geen probleem zou je denken! Vergeet het maar, het begint alweer te regenen! Alles ziet er hier grijs uit, windstil en amper 15°.
‘EL SOL’, waar ben je naar toe?
Ons Tarifke groeit als kool. Als hij wakker wordt eist hij ieders volle aandacht. Spelen en vechten, ravotten, staartje bijt, ondeugend zijn tot hij compleet is uitgeput. Apollo, is de ideale hond om dat kleine grut van ons een echte hondenopvoeding mee te geven. Hij heeft er alle geduld en begrip voor. Zalig om zien! We wisten al uit ervaring dat het een superhond was maar dit gaat alle verwachtingen te boven. Van de rust-slaap pauzes maakt Tarifke gebruik om te groeien, telkens hij wakker wordt lijkt hij alweer groter!
Morgen vertrekken we van hieruit naar Portugal. Onze bestemming, Faro. Donderdag ochtend verwelkomen we daar onze vrienden Linda en Robert op de plaatselijke luchthaven. Zij zullen een paar daagjes met ons rondtrekken tot in Porto.
vrijdag 16 mei 2008
Vrijdag 16 mei 2008
Vandaag zeker tot 15u in de gietende regen doorgebracht op de camping. Niet te doen! Spelletjes gespeeld en geslapen. Even een verkenningstochtje naar Jerez de la Frontera gemaakt en dat was het dan voor vandaag.
Morgenvroeg staat er een bezoek in Jerez op het programma van de wereldberoemde paardendressuur school: Real Escuala Andaluza de Arte Ecuestre, en de bodega van Sandeman Sherry.
We zijn benieuwd en vol verwachting.
Vandaag zeker tot 15u in de gietende regen doorgebracht op de camping. Niet te doen! Spelletjes gespeeld en geslapen. Even een verkenningstochtje naar Jerez de la Frontera gemaakt en dat was het dan voor vandaag.
Morgenvroeg staat er een bezoek in Jerez op het programma van de wereldberoemde paardendressuur school: Real Escuala Andaluza de Arte Ecuestre, en de bodega van Sandeman Sherry.
We zijn benieuwd en vol verwachting.
donderdag 15 mei 2008
Donderdag 15 mei 2008
De dag kondigde zich vrij rustig aan. Een lichte bewolking, weinig wind maar je voelde dat het zonnetje probeerde door te dringen. Blijkbaar was iedereen nog moe van de afgelopen dagen en de stilzwijgende beslissing om het vandaag rustig aan te doen was voor ieder van ons welkom. Tussen de slaapbeurten door werd er gewassen, gedroogd en gepoetst. De voorraden werden aangevuld in de plaatselijke supermarkt en er werd lekker gekookt. Morgen kunnen we der weer tegenaan!
Tarifa, ligt momenteel in coma na een vermoeiende dag. Hij begint zich duidelijk thuis te voelen! Als een grote staat hij bij momenten blaffend in de deuropening van de motorhome om zijn domein te verdedigen. Verdedigen tegen wie…. dat speelt voorlopig nog geen rol. Apollo, onze Duitse herder, heeft continu de dwaze streken van dit jonge geweld te verduren. Hij ondergaat dit als een echte vader en heeft er duidelijk plezier in.
Heel veel liefs en tot morgen,
Myriam, Eddy, Patricia en Frank
De dag kondigde zich vrij rustig aan. Een lichte bewolking, weinig wind maar je voelde dat het zonnetje probeerde door te dringen. Blijkbaar was iedereen nog moe van de afgelopen dagen en de stilzwijgende beslissing om het vandaag rustig aan te doen was voor ieder van ons welkom. Tussen de slaapbeurten door werd er gewassen, gedroogd en gepoetst. De voorraden werden aangevuld in de plaatselijke supermarkt en er werd lekker gekookt. Morgen kunnen we der weer tegenaan!
Tarifa, ligt momenteel in coma na een vermoeiende dag. Hij begint zich duidelijk thuis te voelen! Als een grote staat hij bij momenten blaffend in de deuropening van de motorhome om zijn domein te verdedigen. Verdedigen tegen wie…. dat speelt voorlopig nog geen rol. Apollo, onze Duitse herder, heeft continu de dwaze streken van dit jonge geweld te verduren. Hij ondergaat dit als een echte vader en heeft er duidelijk plezier in.
Heel veel liefs en tot morgen,
Myriam, Eddy, Patricia en Frank
woensdag 14 mei 2008
Woensdag 14 mei 2008
Tarifa is al aardig zindelijk, al moeten we der soms zeer snel bij zijn. Wakker worden en buiten zetten, simpel toch! Eigenlijk de eenvoudigste manier om hondjes, manieren aan te leren. Of zijn het hondjesmanieren? Daarna stop je hem in de rugzak en… wandelen maar! Had je gedacht! Een stadsbezoekje aan Arcos kreeg wel een heel andere wending dan je van een culturele uitstap zou verwachten. In en uit de rugzak kan hij nu als de beste. Drinken, eten en … onderweg, geen probleem. Van de tientallen scooters die, met een hels lawaai, de smalle steegjes van het stadje doorkruisten keek ie nog nauwelijks op. De lieveling van alle schoolkinderen en zelfs de meest norse Spanjaard fronste even de wenkbrauwen.
Onderweg is zijn roepnaam er enigszins door gewijzigd, ‘Tarif’, ‘Tarifke’ of soms ‘Taarftnieie!!!’. Enfin, veel lol gehad onderweg!
Rond 15u zijn we aangekomen in ‘Puerto de Santa Maria’. Gezien de schare camper overnachtingsplaatsen dienden we ook hier te kiezen voor één van de weinige campings .Dit toeristisch kust dorpje wordt dan ook onze uitvalsbasis voor de bezoeken aan ‘Jerez de la Frontera’ en ‘Sevilla’.
Het zonnetje speelt ondertussen nog rustig met onze voeten. We zijn blij als we ze zien, maar even snel is ze weer achter het wolkendek verdwenen. Temperaturen volgen gedwee deze weerswisselingen en zijn dus onvoorspelbaar. De zomer in België, we snakken ernaar!
Tarifa is al aardig zindelijk, al moeten we der soms zeer snel bij zijn. Wakker worden en buiten zetten, simpel toch! Eigenlijk de eenvoudigste manier om hondjes, manieren aan te leren. Of zijn het hondjesmanieren? Daarna stop je hem in de rugzak en… wandelen maar! Had je gedacht! Een stadsbezoekje aan Arcos kreeg wel een heel andere wending dan je van een culturele uitstap zou verwachten. In en uit de rugzak kan hij nu als de beste. Drinken, eten en … onderweg, geen probleem. Van de tientallen scooters die, met een hels lawaai, de smalle steegjes van het stadje doorkruisten keek ie nog nauwelijks op. De lieveling van alle schoolkinderen en zelfs de meest norse Spanjaard fronste even de wenkbrauwen.
Onderweg is zijn roepnaam er enigszins door gewijzigd, ‘Tarif’, ‘Tarifke’ of soms ‘Taarftnieie!!!’. Enfin, veel lol gehad onderweg!
Rond 15u zijn we aangekomen in ‘Puerto de Santa Maria’. Gezien de schare camper overnachtingsplaatsen dienden we ook hier te kiezen voor één van de weinige campings .Dit toeristisch kust dorpje wordt dan ook onze uitvalsbasis voor de bezoeken aan ‘Jerez de la Frontera’ en ‘Sevilla’.
Het zonnetje speelt ondertussen nog rustig met onze voeten. We zijn blij als we ze zien, maar even snel is ze weer achter het wolkendek verdwenen. Temperaturen volgen gedwee deze weerswisselingen en zijn dus onvoorspelbaar. De zomer in België, we snakken ernaar!
dinsdag 13 mei 2008
Maandag 12 mei 2008
Vanmorgen eerst op zoek naar de plaatselijke dierenarts. In Ronda, een centraal gelegen stadje op onze route zouden we de nodige documenten en eerste injectie’s voor onze ‘Tarifa’ in orde kunnen laten maken. Tijdens onze zoektocht naar de ‘veterinario’ kregen we een zeer mooi beeld van dit stadje. Een gigantische kloof snijdt deze stad doormidden en is werkelijk spectaculair te noemen. Deze stad was het laatste Moorse bastion en ook hier zijn de invloeden ervan nog steeds duidelijk merkbaar. De klassieke ‘Pueblo Blanco’, met smalle klinkerstraatjes, hekken voor ramen en deuren en verblindend witte muren. De dierenarts vonden we aan de overzijde van de kloof in het nieuwere stadsgedeelte.
Na alle nodige formaliteiten te hebben vervuld hebben we onze ‘Witte Dorpen’ ontdekkingstocht verder gezet. Eén van de hoogtepunten was zeker het dorpje, ‘Setenil’.Het op een steile helling gelegen witte dorpje is beroemd om zijn rotswoningen. Huisjes uitgehouwen uit de rotswand zijn van in de hoogste straatjes van Setenil het best te bekijken. Ongeloofelijk hoe mensen in deze tijdsperiode nog steeds in deze toch wel armzalige woningen kunnen blijven leven. Het was een zeer mooie dag vandaag, jammer genoeg waren de weersomstandigheden niet altijd optimaal maar toch hebben we heerlijk genoten. Onze overnachtingsplaats in Torre-Alhaquime, naast een klooster, was een ware oase van rust, na deze vermoeiende dag.
Dinsdag 13 mei 2008
Vanmorgen vroeg gewekt door de kerkklokken. Aanstormende auto’s kondigden de dorpsgelovigen aan. En even later, minstens een uur lang, gezangen die zelfs tot diep onder het donsdekbed hoorbaar waren. Maar, het belangrijkste was dat de door ons zo aanbeden blauwe hemel en stralend zonnetje er ook weer waren.
Vandaag ettelijke bergcols gereden. Onder de tientallen witte dorpen die we passeerden, bezochten we‘Zarah’ en ‘Grazalema’ tot in de kleinste hoekjes. Wit en blauw, blauw en wit! Mooi, mooi, onbeschrijfelijk mooi! Bergketens, dorpen en heuvels wisselden het landschap af tot we onze veel te korte ‘witte dorpen route’ moesten verlaten. Hier moeten we zeker terug komen met veel, veel meer tijd! Fleurige groene velden volgden ons tijdens het verdere verloop van onze trip. Lente, lente, lente … gaat er door je heen. Een super-formidas-tisch gevoel!
Arcos de la Fronterra werd vanavond onze volgende halteplaats. Nog even een korte wandeling door de oude stad gemaakt om de eerste sfeer op te snuiven. En... die sfeer ruikt naar MEER!!
Vanmorgen eerst op zoek naar de plaatselijke dierenarts. In Ronda, een centraal gelegen stadje op onze route zouden we de nodige documenten en eerste injectie’s voor onze ‘Tarifa’ in orde kunnen laten maken. Tijdens onze zoektocht naar de ‘veterinario’ kregen we een zeer mooi beeld van dit stadje. Een gigantische kloof snijdt deze stad doormidden en is werkelijk spectaculair te noemen. Deze stad was het laatste Moorse bastion en ook hier zijn de invloeden ervan nog steeds duidelijk merkbaar. De klassieke ‘Pueblo Blanco’, met smalle klinkerstraatjes, hekken voor ramen en deuren en verblindend witte muren. De dierenarts vonden we aan de overzijde van de kloof in het nieuwere stadsgedeelte.
Na alle nodige formaliteiten te hebben vervuld hebben we onze ‘Witte Dorpen’ ontdekkingstocht verder gezet. Eén van de hoogtepunten was zeker het dorpje, ‘Setenil’.Het op een steile helling gelegen witte dorpje is beroemd om zijn rotswoningen. Huisjes uitgehouwen uit de rotswand zijn van in de hoogste straatjes van Setenil het best te bekijken. Ongeloofelijk hoe mensen in deze tijdsperiode nog steeds in deze toch wel armzalige woningen kunnen blijven leven. Het was een zeer mooie dag vandaag, jammer genoeg waren de weersomstandigheden niet altijd optimaal maar toch hebben we heerlijk genoten. Onze overnachtingsplaats in Torre-Alhaquime, naast een klooster, was een ware oase van rust, na deze vermoeiende dag.
Dinsdag 13 mei 2008
Vanmorgen vroeg gewekt door de kerkklokken. Aanstormende auto’s kondigden de dorpsgelovigen aan. En even later, minstens een uur lang, gezangen die zelfs tot diep onder het donsdekbed hoorbaar waren. Maar, het belangrijkste was dat de door ons zo aanbeden blauwe hemel en stralend zonnetje er ook weer waren.
Vandaag ettelijke bergcols gereden. Onder de tientallen witte dorpen die we passeerden, bezochten we‘Zarah’ en ‘Grazalema’ tot in de kleinste hoekjes. Wit en blauw, blauw en wit! Mooi, mooi, onbeschrijfelijk mooi! Bergketens, dorpen en heuvels wisselden het landschap af tot we onze veel te korte ‘witte dorpen route’ moesten verlaten. Hier moeten we zeker terug komen met veel, veel meer tijd! Fleurige groene velden volgden ons tijdens het verdere verloop van onze trip. Lente, lente, lente … gaat er door je heen. Een super-formidas-tisch gevoel!
Arcos de la Fronterra werd vanavond onze volgende halteplaats. Nog even een korte wandeling door de oude stad gemaakt om de eerste sfeer op te snuiven. En... die sfeer ruikt naar MEER!!
Abonneren op:
Posts (Atom)
